07.11.2026
Sezon chorobowy chyba już nie tylko się rozpoczął, ale na dobre rozgościł się w naszych kalendarzach. Niestety, mnie również dopadło przeziębienie. Od poniedziałku prowadzę z nim dość nierówną walkę, choć na razie mogę powiedzieć, że nieznacznie wygrywam. U mnie, jak zwykle, wszystko zaczyna się od gardła. Niby drobiazg, ale dobrze wiem, że jeśli w porę nie zareaguję, potrafi przerodzić się w coś znacznie bardziej kłopotliwego.
A teraz nie bardzo mogę sobie pozwolić na chorowanie. Dzisiaj finał wydarzenia, które przygotowywaliśmy od kilku tygodni, a właściwie nawet miesięcy. I to nie jest zwyczajny koncert. Moja koleżanka Gosia postanowiła podarować swojemu mężowi, z okazji okrągłej rocznicy, coś znacznie bardziej osobistego niż tradycyjny prezent – prywatny koncert.
Będzie pełna sekcja instrumentalna złożona z sześciorga muzyków i troje wokalistów: Gosia, ja oraz Basia – znakomity mezzosopran Opery Wrocławskiej.
Przygotowując repertuar, musiałem zmierzyć się z kilkoma utworami, które przypomniały mi, jak bardzo lubię wracać do muzyki sprzed lat. Jednym z nich jest „Kiedy znów zakwitną białe bzy” Mieczysława Fogga. I przyznam, że za każdym razem, kiedy śpiewam takie piosenki, utwierdzam się w przekonaniu, że chyba jednak bardziej należę do tamtej epoki niż do współczesnej. Coś jest w tych melodiach, tekstach i sposobie opowiadania historii, co zwyczajnie do mnie trafia.
A skoro już jesteśmy przy muzycznych podróżach w czasie, mała zapowiedź: w styczniu 2027 roku zapraszam do Starego Klasztoru we Wrocławiu na koncert Retro Electric (ex Bober Band). Będzie trochę nostalgii, ale w zupełnie nowej odsłonie.
Tymczasem wracam do walki z przeziębieniem. Mam dziś ważniejszy występ niż zwykle.
Dobrego dnia.



