15.11.2026
Wróciłem właśnie z próby do Gali Jesiennej Festiwalu WROCEK. Po raz kolejny będę miał przyjemność wystąpić w Hali Stulecia, co zawsze jest dla mnie ważnym doświadczeniem. Tym razem zaśpiewam piosenki Andrzeja Dąbrowskiego i Andrzeja Zauchy. Bardzo się z tego cieszę, bo każdy nowy repertuar to okazja, żeby zmierzyć się z czymś trochę innym, sprawdzić własne możliwości i nauczyć się czegoś nowego.

W piątek dostałem też telefon, który mocno mnie podbudował, ale jednocześnie wywołał niemały stres. Zaproponowano mi udział w przyszłotygodniowym półfinale „Tańca z gwiazdami”, podczas którego mam zaśpiewać z orkiestrą Tomka Szymusia.
Przyznam, że to dla mnie naprawdę duża rzecz. Może nie zawsze oglądałem ten program, ale zawsze uważałem, że pod względem muzycznym reprezentuje jeden z najwyższych poziomów profesjonalizmu w polskiej telewizji. Zarówno muzycy, jak i wokalistki oraz wokaliści pracujący przy tym programie imponowali mi swoim warsztatem, wszechstronnością i umiejętnością odnajdywania się w bardzo różnym repertuarze.
I teraz mam znaleźć się w tym gronie.
Z jednej strony bardzo mnie to cieszy i traktuję tę propozycję jako ogromne wyróżnienie. Z drugiej czuję sporą odpowiedzialność. Nie będę udawał, że podchodzę do tego zupełnie spokojnie, bo tak nie jest. Jest ekscytacja, ale jest też trema, która pewnie będzie mi towarzyszyła aż do samego występu.
Po tylu latach śpiewania wciąż zdarzają się sytuacje, które potrafią mnie poruszyć, zmobilizować i sprawić, że czuję się trochę tak, jakbym znów stawał przed czymś zupełnie nowym.
Przede mną więc kilka bardzo intensywnych dni. I choć trochę się stresuję, to przede wszystkim bardzo się na nie cieszę.



